Πόλεις

 

Έκταση Δήμου Φαιστού

 

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΕΚΤΑΣΗ (ΑΝΑ ΤΕΤΡ. ΧΙΛ.)

ΜΟΙΡΩΝ

182,94

ΖΑΡΟΥ

72,7

ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ

157,1

ΣΥΝΟΛΟ ΔΗΜΟΥ ΦΑΙΣΤΟΥ

412,74

 

 

 

Πραγματικός Πληθυσμός Δήμου Φαιστού (2011)

                Δημοτικές  Ενότητες  / Τοπικές Κοινότητες                                                ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ 2011  

 

Δημ. Εν. Ζαρού: Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Νομού Ηρακλείου στους πρόποδες του Ψηλορείτη . Το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 2.112 κατοίκων . Η δημοτική ενότητα αποτελείται από την ομώνυμη κωμόπολη Ζαρός και τα  γραφικά χωριουδάκια Βορίζια και  Μορόνι. 


 2.112 

Βορίζα:   Eίναι χωριό της  Δημοτική ενότητας του Ζαρού . Το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 491 κατοίκων. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και ειδικότερα η ελαιοκομία, ενώ η κτηνοτροφία και η ξυλογλυπτική αποτελούν επίσης ασχολίες, όπως και η υφαντουργία. Στο χωριό υπάρχει μεταξύ άλλων νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο. Στα Βορίζια υπάγεται και η Ιερά Μονή Βαρσαμόνερου η οποία είναι από τις παλαιότερες στην Κρήτη, δεν λειτουργεί από τον 18ο αιώνα και ήταν σπουδαίο κέντρο μελέτης συγγραμμάτων επίσης αποτελείται από πλούσιες τοιχογραφίες ενετικού τύπου.  Από το χωριό ξεκινάει μονοπάτι το οποίο μέσω του ομώνυμου φαραγγιού οδηγεί στο οροπέδιο της Νίδας. Το χωριό έχει μεγάλη ιστορία και αυτό γιατί,  λόγω της ορεινής του θέσης διαδραμάτισε βασικότατο ρόλο στη διάρκεια των Επαναστάσεων. Από τα Βορίζια κατάγονταν πολλοί οπλαρχηγοί όπως ήταν ο Νικ. Μαλικούτης, που σκότωσε τον γενίτσαρο της Μεσαράς, Αγριολίδη, από τον Άγιο Ιωάννη κοντά στη Φαιστό, ο Κωνσταντίνος Λέκκας, αγωνιστής κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866. Καθώς και οι οπλαρχηγοί  Κωνσταντίνος Λεράτος με τον Φραγκιά. Όμως το  χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την διάρκεια του  Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης των κατοίκων τους.  Στην περιοχή του Ψηλορείτη βορειοανατολικά του χωριού ήταν τα λημέρια του οπλαρχηγού Πετρακογιώργη . Στα Βορίζια γίνονται κάθε 15 Αυγούστου γιορτές για να τιμηθεί η Αντίσταση κατά των Γερμανών. Από τα Βορίζια καταγόταν ο Νικόλαος Μαλικούτης, οπλαρχηγός και συμπολεμιστής των Κουρμούληδων τα πρώτα χρόνια της επανάστασης του 1821. 

 491 


Ζαρός:  Eίναι η πρωτεύουσα της Δημ. Εν. Ζαρού και αποτελείται από 2.106 κατοίκους . Γύρο άλλα και μέσα στον Ζαρό θα δούμε πολλά ρυάκια και πηγές νερού, γραφικές εκκλησίες και καφενεδάκια και μικρά μπακάλικα. Επίσης στο εσωτερικό θα βρείτε το περιφερειακό ιατρείο, το  ΚΕΠ,  νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο, την τράπεζα και μερικούς ξενώνες. Η κωμόπολη είναι φημισμένη από την αρχαιότητα για της πλούσιες πηγές ύδρευσης νερού, όπως είναι η πηγή Αμάντι,  Στέρνα και Βότομος.  Λίγα μέτρα έξω από το Ζαρό θα βρείτε μια καταπράσινη περιοχή με την τεχνητή λίμνη που περιτριγυρίζεται από πλατάνια,  πάπιες μικρά σπάνια ζωάκια όπως ασβοί, ζουρίδες, καλογυναικάρια και πουλιά όπως ,γυπαετούς, βιτσίλες, σκάρες , μια μεγάλη παιδική χαρά με ξύλινα τραπεζάκια και παγκάκια  για πικ-νικ. Ακόμη κοντά στην περιοχή θα βρείτε εκτροφείο πέστροφας,  μερικές καφετέριες, ταβέρνες και ξενώνες. Από την λίμνη του  Ζαρού ξεκινάει το υπέροχο Φαράγγι , του Αγ. Νικολάου που καταλήγει μετά από 5km πορείας στο μαγευτικό πρινόδασος του Ρούβα.

 

2.106  

 

Μορόνι: Eίναι χωριό της  Δημοτική ενότητας του Ζαρού . Το Το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 340 κατοίκων. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια αμπελιών. Παράγεται κυρίως λάδι.Στο χωριό υπάρχουν οι ιεροί ναοί της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Γεωργίου. Στα βόρεια του χωριού σε απόσταση 1,5 χλμ. σε τοπίο κατάφυτο από ελαιώνες και βελανιδιές, σώζονται τα ερείπια του οικισμού Παλιάμα, του οποίου η εκκλησία Άγιος Χαράλαμπος διατηρείται σε καλή κατάσταση με τοιχογραφίες. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 

 340 

 

Δημ. Εν.  Μοιρών:  Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Νομού Ηρακλείου,  η θέση της  είναι στην πεδιάδα της Μεσσαράς, σε υψόμετρο 90μ.   Το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 11.434 κατοίκων. Η δημοτική ενότητα αποτελείται από την ομώνυμη κωμόπολη τις Μοίρες  και τα μικρά χωριουδάκια  Αληθινή, Αντισκάρι, Γαλλιά, Καστέλλι, Κουσέ, Πέρι, Πετροκεφάλι, Πηγαϊδάκια , Πόμπια, Ρουφά, Σκούρβουλα. 

11.434 

 

Αληθινή: Είναι ένα μικρό χωριό που ανήκει στην Δημοτική Εν. Μοιρών και έχει 142 κατοίκους.  Στο μικρό χωριό δεσπόζει ο κεντρικός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Στην Αληθινή λειτουργεί Δημοτικό σχολείο. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία, ενώ καλλιεργούνται επίσης σιτηρά.

 

 142 

 

Αντισκαρί: Είναι  ένα μικρό χωριό που ανήκει στην Δημοτική Εν. Μοιρών και έχει 579 κατοίκους.  Βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των Αστερουσίων. Σήμερα το χωριό είναι πλούσιο, υπάρχουν πολλά υπόγεια νερά,  ενώ η κοιλάδα από το χωριό μέχρι τα Πλατιά Περάματα είναι ένας συνεχής κήπος πρώιμων κηπευτικών, όπως ντομάτες, αγγούρια, κολοκύθια κλπ. σε χώρους ακάλυπτους, επειδή η θερμοκρασία είναι παντού υψηλή . Ο οικισμός διαθέτει ξενώνες, και μικρά ταβερνάκια και λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος . Σε μικρή απόσταση δυτικά από το χωριό βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Λασαίας .

579 

 

Γαλιά: Ένα ακόμη  μικρό χωριό που ανήκει στην Δημοτική Εν. Μοιρών και έχει 805 κατοίκους.  Βρίσκεται στη βόρεια  πλευρά του κάμπου της Μεσσαράς, 5 χλμ. βορειοδυτικά των Μοιρών. Παράγει λάδι, σιτηρά και πολλά οπωροκηπευτικά. Οι κάτοικοι οργάνωσαν αγροτολέσχη και Μορφωτικό Σύλλογο Αγροτικής Νεολαίας , επίσης λειτουργεί  Νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο ακόμη υπάρχουν και αθλητικές εγκαταστάσεις.  Στο κέντρο του χωριού ξεχωρίζει ο ναός του Αγίου Γεωργίου του οποίου η χάρη εορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Νοεμβρίου.

 

805

 

Καστέλλι: Είναι ένα μικρό χωριό της Δημ. Εν. Μοιρών, αποτελείται από 328 κατοίκους . Η θέση του είναι στις υπώρειες του Ψηλορείτη, σε μικρή απόσταση στα ανατολικά από το φρούριο Καινουργίου, που λέγεται σήμερα Ψηλό Καστέλι. Απόπου και πήρε το όνομα του  Castel Nuovo. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η αμπελοκαλλιέργεια.  Παράγονται λάδι και κρασί. Στο κέντρο του χωριού  είναι ο ιερό ναός της Αγ. Μαρίνας .

 

328 

 

Κουσές: Είναι ένα ιστορικό  χωριό της Δημ. Εν. Μοιρών, αποτελείται από 155 κατοίκους στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Πύργος των Αστερουσίων. Από εκεί η θέα είναι πανοραμική προς την πεδιάδα της Κάτω Μεσσαράς. Κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η γεωργία. Στις 25 Ιουλίου πραγματοποιείται πνιγηρή  για τον εορτασμό της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας. Κατά την Τουρκοκρατία το χωριό υπήρξε φέουδο της μεγάλης οικογένειας των Κουρμούληδων, οι οποίοι υπήρξαν κρυπτοχριστιανοί και αυτό αποδεικνύεται με το εκκλησάκι (κατακόμβη) της Αγίας Πελαγίας, που υπάρχει στον ένα από τους δύο πύργους των Κουρμούληδων, μαζί με τις πολεμίστρες. Σύμφωνα με την παράδοση στον Κουσέ λειτούργησε Κρυφό Σχολείο, με δάσκαλο κάποιον Σπάγο, το όνομά του δόθηκε στη συνοικία Σπαγουλιανά.


155 

 

Οι Μοίρες αποτελούν την πρωτεύουσα της Δημ. Εν. Μοιρών, το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 6.496 κατοίκων.  Είναι πλήρως οργανωμένη και αποτελείται από 3 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία (έδρα του 4ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης), 1 Γυμνάσιο, 2 Λύκεια (εκ των οποίων ένα ΤΕΕ), τράπεζες, ΚΕΠ, ταχυδρομείο, Κέντρο Υγείας, ειρηνοδικείο, ΚΑΠΗ, αστυνομία, αθλητικές εγκαταστάσεις (Δημοτικό στάδιο , γήπεδο ποδοσφαίρου, γήπεδο μπάσκετ, γήπεδο βόλευ κλειστό ενόργανο γυμναστήριο και το  Δημοτικό Κολυμβητήριο), ραδιοφωνικό σταθμό και αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων όπου εκτός από πολιτιστικές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται σεμινάρια εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας, λειτουργεί ως κινηματογράφος και θέατρο. Η Περιοχή αποτελεί κόμβο του εμπορίου και έχει καθιερωθεί  από πολύ παλιά η λαϊκή αγορά του Σαββάτου, που μαζεύει πολύ κόσμο από όλες περιοχές της Μεσσαράς. Οι κάτοικοι ασχολούνται με το εμπόριο, τις επιχειρήσεις αλλά και με τη γεωργία.  Στην κωμόπολη βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Ραφαήλ, του Αγίου Νεκταρίου, της Αγίας Παρασκευής. Βγαίνοντας από τις Μοίρες   θα συναντήσετε  το Μοναστήρι της Παναγίας Καλυβιανής που εκτελεί σπουδαίο έργο στην κοινωνία της Μεσσαράς και αυτό γιατί εκτός από το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου υπάρχει και η εκκλησία του Αγ. Χαραλάμπου , η εκκλησία της Ζωοδόχους πηγής άλλα υπάρχουν και εγκαταστάσεις Δημοτικού σχολείου, ορφανοτροφείου και γειροκομείου , παιδικές χαρές, χώροι εκδηλώσεων το λαογραφικό μουσείο και χώροι εκμάθησης υφαντικής .  Επίσης  λίγο πιο πάνω από το νοσοκομείο των Μοιρών θα συναντήσετε ένα μικρό αλσύλιο με το κάστρο του Κούλε  στο οποίο υπάρχει ένα γήπεδο μπάσκετ και πίσω από αυτό είναι ένα μεγάλο αμφιθέατρο, εκεί το καλοκαίρι πραγματοποιούνται πολλές εκδηλώσεις και  ο χώρος είναι ιδανικός  για κάμπινγκ τις αίθριες ημέρες .


6.496  

 

Πέρι: Είναι ένα πολύ μικρό χωριό της Δημ. Εν. Μοιρών, αποτελείται από 71 κατοίκους.  Βρίσκεται  νότια του του Δήμου Μοιρών σε γήλοφο με πανοραμική θέα, στα ανατολικά του χωριού Πόμπια. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία. Καλλιεργούνται επίσης δημητριακά. Υπάρχει ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.

 

71

 

Πετροκεφάλι:  Eίναι ένα παραδοσιακό χωριό της Δημ. Ενότητας Μοιρών, αποτελείται από 790 κατοίκους . Το χωριό είναι πολύ γραφικό, τα περισσότερα σπίτια τα έχουν ανοικοδομήσει οι κάτοικοι και σχεδόν όλα τα σπίτια είναι χτισμένα με πέτρα. Στο κέντρο του χωριού θα βρείτε μια πλακόστρωτη μεγάλη πλατεία με πολλά καφενεδάκια, το φούρνο του χωριού και τα μπακάλικα,  στο πλάι  της πλατείας υπάρχει ο  δίκλιτος ναός του Αγίου Πνεύματος και του Ευαγγελισμού. Λίγο πιο πάνω θα βρείτε μια μικρή παιδική χαρά και γύρω από αυτήν υπάρχει ο Μορφωτικός Σύλλογος Κυριών, καθώς επίσης και το Επιμορφωτικό Κέντρο για Ενήλικες το  νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.  Λίγο πιο έξω από το χωριό καθώς πηγαίνουμε στα Μάταλα υπάρχει μια μικρή πηγή  με πόσιμο νερό , και το όνομα της το έχει πάρει από το μικρό εκκλησάκι της Αγ. Μαρίνας που είναι λίγο πιο πάνω.

790 

 

Πηγαϊδάκια: Eίναι ένα μικρό χωριό της Δημ. Εν Μοιρών με 454 κατοίκους.  Η θέση του είναι στα δυτικά των Αστερουσίων, νότια του οικισμού Πόμπια. Στον οικισμό λειτουργούν Nηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. οφείλει την ονομασία του στα μικρά πηγάδια, τα οποία βρίσκονται γύρω από το χωριό. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου και στο εξωκλήσι του Άγιο Ιωάννη, σώζονται υπολείμματα από τοιχογραφίες.

 

454 

 

Πόμπια: Eίναι ένα σπουδαίο χωριό της Δημ. Εν. Μοιρών με 1.061 κατοίκους. Είναι κτισμένη στην ρίζα του βουνού Βίγλα της οροσειράς των Αστερουσίων. Η περιοχή είναι κατάφυτη με βουνά από ελαιώνες, πεδιάδες με αμπέλια και λουλούδια της φύσης, Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος. Από τη Μινωική εποχή υπάρχουν ερείπια και πιθανολογείται ότι το χωριό ονομαζόταν Βοιβή . Το όνομα του χωριού Πόμπια, καθώς και του κοντινού οικισμού Στάβιες, προέρχονται από τις ρωμαϊκές πόλεις Pompeii και Stabiae. Επίσης στο χωριό γεννήθηκε ο Μιχαήλ Κόρακας που ήταν οπλαρχηγός στη επανάσταση κατά των Τούρκων. Tο πρώτο Δημοτικό Σχολείο χτίστηκε στην Πόμπια το 1845, ένα από τα πρώτα της Κρήτης. Επί Τουρκοκρατίας χτίστηκε το Γυμνάσιο Πόμπιας, που ήταν το ένα από τα δύο στο νομό Ηρακλείου το οποίο λειτουργεί και σήμερα. Στο χωριό λειτουργούν μεταξύ άλλων, περιφερειακό ιατρείο, Δημοτικό Σχολείο, νηπιαγωγείο, Γυμνάσιο, Λύκειο. Στην Πόμπια λειτουργεί αρκετά χρόνια το ΚΕ.ΠΕ.Π Πόμπιας, κλειστού τύπου προνοιακό ίδρυμα, με τεράστια συμβολή στον τομέα της πρόνοιας εξαιτίας της προστασίας που παρέχει στα άτομα που περιθάλπτει. Επίσης στην Πόμπια υπάρχει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, όπου έχουν έδρα 3 ομάδες, ένα μικρό κλειστό γυμναστήριο  ξιφασκίας και ένα ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ κανονικών διαστάσεων. Στην ανατολική πλευρά του χωριού υπάρχουν ερείπια Μεσομινωικού οικισμού, όπου βρέθηκαν όστρακα και τοίχοι της εποχής εκείνης κι επίσης σώζεται ένα μεγάλο Βενετσιάνικο μέγαρο γνωστό με την ονομασία «Κονάκι» με ωραία σκαλιστά παράθυρα και σκάλες.


1.061

 

Ρουφάς: Είναι ένα μικρό χωριουδάκι της Δημ. Ενότητας των Μοιρών, στο οποίο κατοικούν 130 άτομα. Ο Ρουφάς βρίσκεται βορειοανατολικά των Μοιρών. Παλαιότερα ήταν  κοινότητα μαζί με το χωριό Πλουτή. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία. Μετά την τουρκοκρατία το Χωριό κατοικήθηκε από κατοίκους της επαρχίας Αγίου Βασιλείου του Νομού Ρεθύμνης. Ο κεντρικός Ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βασίλειο, παλαιότερος όμως Ναός του Χωριού είναι του Προφήτου Ηλία στο κοιμητήριο του Χωριού. Υπάρχουν επίσης τα εξωκλήσια του Αγίου Ονουφρίου, των Αγίων Πάντων.

130

 

Σκούρβουλα: Eίναι ένα ορεινό χωριό της Δημ. Εν. Μοιρών , το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός 423 κατοίκων. Τα Σκούρβουλα βρίσκονται   στις νότιες υπώρειες του όρους Σανίδα, με πανοραμική θέα προς την πεδιάδα της Μεσσαράς και  έχουν μείνει στην ιστορία ως μαρτυρικό χωριό μετά την εκτέλεση των 40 κατοίκων από τους Γερμανούς. Στο χωριό λειτουργεί Νηπιαγωγείο , μικρά καφενεδάκια και μπακάλικα . Ο κύριος ναός των Σκουρβούλων είναι αυτός της Υπαπαντής όπου και διοργανώνουν κάθε χρόνο πανηγύρι στις 2 Φεβρουαρίου. Υπάρχουν επίσης τα εξωκλήσια της Αγίας Άννας, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Νεκταρίου. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και την ελαιοκομία.

 

423

 

Δημ. Ενοτ. ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ  είναι στην δυτική άκρη της πεδιάδας της Μεσσαράς, περιλαμβάνει παραθαλάσσια χωριά όπως είναι τα Μάταλλα, το Καλαμάκι και ο Κόκκινος Πύργος του Δήμου Φαιστού. Η ομώνυμη κωμόπολη το Τυμπάκι και οι δημοτικές ενότητες που περιλαμβάνει είναι τα μικρά χωριουδάκια , η  Φανερωμένη, το Σίβα, τα Πιτσίδια , το Μαγαρικαρί, το Λαγολιό, το Κλήμα , το Καμηλάρι, οι Καμάρες, η Γρηγοριά και οι Βώροι . Το 2011 καταγράφηκε πληθυσμός  10.079 κατοίκων .

10.079 

 

ΔΗΜΟΣ  ΦΑΙΣΤΟΥ 


24.375 
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

 

 

 

 

 

 

 

    Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ (Απογραφή 2011)

 

Facebook Δήμου Φαιστού (80)
 (82)
 (79)
Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Δήμου Φαιστού (81)
 (75)
 (76)
 (59)
 (78)
 (68)
 (63)
 (60)
 (71)
 (74)
 (70)
 (62)
 (65)
 (66)
 (64)